Członek Międzynarodowej Unii Nauki, Techniki i Zastosowań Próżni ( IUVSTA)
Informacja o Polskim Towarzystwie Próżniowym
Podstawowym celem Polskiego Towarzystwa Próżniowego (PTP) jest popularyzowanie nauki, techniki i zastosowań próżni w różnych dziedzinach życia, jak również pomoc w nawiązywaniu współpracy pomiędzy placówkami naukowymi i zakładami produkcyjnymi oraz specjalistami z tej dziedziny w kraju i za granicą.
Działalność PTP obejmuje:
- rozpowszechnianie w kraju wiedzy o reprezentowanej dziedzinie poprzez publikacje, odczyty i konferencje naukowe;
- reprezentowanie PTP poprzez udział w zjazdach i konferencjach międzynarodowych oraz przedstawianie na nich krajowego dorobku z nauki, techniki i zastosowań próżni;
- organizowanie wystaw i konkursów (w tym Konkursu im. prof. Janusza Groszkowskiego) popularyzujących tę dziedzinę;
- współpracę z międzynarodowymi organizacjami o podobnym charakterze;
- pomoc w opracowywaniu i opiniowaniu norm, projektów, planów i przepisów z dziedziny próżni i jej zastosowań;
- wspieranie producentów sprzętu próżniowego w nowoczesnym rozwoju ich produkcji;
- reprezentowanie interesów i opinii członków PTP wobec władz, instytucji oraz innych stowarzyszeń technicznych i naukowych.
Polskie Towarzystwo Próżniowe, zorganizowane w nowej strukturze od 5 września 1992 r., jest kontynuatorem działalności rozpoczętej już w 1964 r., kiedy to z inicjatywy prof. Janusza Groszkowskiego ukonstytuował się Polski Komitet Narodowy Techniki Próżniowej (PKNTP), działający pod patronatem Polskiej Akademii Nauk i skupiający osoby zajmujące się techniką próżni i jej naukowymi podstawami. W 1965 r. Komitet ten został członkiem Międzynarodowej Unii Nauki, Techniki i Zastosowań Próżni (The International Union for Vacuum Science, Technique and Applications – IUVSTA), włączając się tym samym w nurt współpracy międzynarodowej.
W 1981 r., z inicjatywy prof. Bohdana Paszkowskiego – członka rzeczywistego PAN – w ramach Stowarzyszenia Elektryków Polskich (SEP) powstał Polski Komitet Techniki Próżni i Technologii Elektropróżniowych (PKTP i TE). Pierwszym przewodniczącym Komitetu został prof. Bohdan Paszkowski, a prof. Januszowi Groszkowskiemu nadano tytuł Honorowego Przewodniczącego. Dostosowując strukturę Komitetu do struktury IUVSTA, powołano sekcje tematyczne, a wykazana na tym szczeblu aktywność spowodowała szybki wzrost liczby członków, przy czym w większości byli to fizycy, chemicy, elektronicy i mechanicy wykorzystujący technikę próżni do celów badawczych lub technologicznych. Ten fakt oraz dążenie do samodzielności i osobowości prawnej w nowej sytuacji społeczno-gospodarczej kraju były przyczynami podjęcia uchwały o rozwiązaniu PKTP i TE, wystąpienia ze struktury SEP oraz o powołaniu samodzielnego i niezależnego Polskiego Towarzystwa Próżniowego.
5 września 1992 r. Sąd Wojewódzki w Koszalinie wydał decyzję o rejestracji Polskiego Towarzystwa Próżniowego, a 27 października 1992 r. odbyło się Walne Zebranie Członków PTP, na którym:
- wybrano na pierwszą kadencję 12-osobowy Zarząd PTP, którego przewodniczącym został prof. Andrzej Halas, a przewodniczącym-elektem prof. Marek Szymoński;
- nadano prof. Bohdanowi Paszkowskiemu tytuł Członka Honorowego PTP;
- powołano cztery sekcje tematyczne: Sekcję Techniki Próżni, Sekcję Nauki o Powierzchni, Sekcję Cienkich Warstw, Sekcję Plazmowej Inżynierii Powierzchni;
- powołano Komisję ds. Konkursu im. prof. Janusza Groszkowskiego, która dokonuje wyboru najlepszej pracy magisterskiej z dziedziny techniki próżni i jej zastosowań;
- wyznaczono delegata do IUVSTA, którym został prof. Marek Szymoński.
Polskie Towarzystwo Próżniowe jest samodzielnym i niezależnym stowarzyszeniem, działającym na podstawie demokratycznie przyjętego statutu, wzorowanego na statucie IUVSTA, otwartym dla wszystkich osób, których zainteresowania wiążą się z wytwarzaniem lub wykorzystaniem próżni. W chwili obecnej do PTP należy 140 członków indywidualnych i zbiorowych, rekrutujących się z różnych środowisk naukowych i technicznych. Jedynym stałym źródłem przychodów Towarzystwa są składki od członków indywidualnych i zbiorowych, przeznaczone głównie na nagrody w Konkursie im. prof. J. Groszkowskiego, wydawanie Biuletynu PTP oraz wspieranie finansowe seminariów i konferencji naukowo-technicznych.